“Kun je dit systeem zo aanpassen dat de facturen automatisch worden herberekend, zonder dat het bestaande proces wordt geraakt? Het liefst vandaag nog, want Finance wil er morgen mee testen.”
Het systeem is tien jaar oud.
De businesslogica zit verspreid over drie services.
Documentatie is incompleet.
Tests dekken vooral happy flows.
Je weet dit.
Maar dat staat nergens in de vraag.
Wat er wél staat: urgent.
Je weet ook wat dit betekent.
Niet even “iets aanpassen”, maar:
- impactanalyse doen die niet is ingepland
- technische schuld vergroten of accepteren
- concessies doen aan kwaliteit of testdekking
- later weer uitleggen waarom er iets stuk is
Dit soort vragen komen niet omdat mensen onredelijk zijn, maar omdat IT vaak pas laat wordt betrokken. Omdat ze oprecht niet begrijpen wat je doet.
En zo begint het.
Een opdracht kan prima betalen en tóch duur zijn
Niet op papier, maar in energie.
Bijvoorbeeld als je structureel brandjes blust in plaats van bouwt.
Als je werkt met een onduidelijke of steeds schuivende scope.
Als prioriteiten wekelijks veranderen.
Als beslissingen worden genomen zonder IT aan tafel.
Als je weinig invloed hebt op technische keuzes.
En als verwachtingen vaag blijven, terwijl deadlines keihard zijn.
Wat dit kost, zie je niet terug op je loonstrook.
Je merkt het aan je concentratie.
Aan je motivatie.
Aan hoe leeg je bent aan het eind van de dag.
En precies daar raakt dit onderwerp de kern: controle over je werk.
Waarom dit zo herkenbaar is voor IT’ers
Wat deze klantvraag zo realistisch maakt:
- “zonder impact” bestaat technisch niet
- urgentie vervangt planning
- risico’s worden impliciet bij IT neergelegd
- succes = het werkt vandaag, falen = alles wat later misgaat
Dit is geen incompetentie.
Dit is een systeemprobleem.
Autonomie is geen luxe, maar een randvoorwaarde
Veel IT’ers zijn niet allergisch voor druk of complexiteit. Sterker nog: daar gaan ze vaak juist goed op.
Waar ze wél op leeglopen, is gebrek aan zeggenschap.
Autonomie betekent niet dat je alles zelf bepaalt, het betekent invloed hebben op hoe je je werk doet.
Serieus genomen worden in technische keuzes.
Kunnen aangeven wat wel en niet haalbaar is.
En de ruimte krijgen om kwaliteit te leveren.
Zonder autonomie word je uitvoerder.
Met autonomie blijf je vakmens.
Hoe krijg je meer zeggenschap over projecten?
Meer invloed begint niet bij harder werken, het begint bij duidelijker zijn.
Bijvoorbeeld door:
- vroeg vragen te stellen over scope, verwachtingen en besluitvorming
- afhankelijkheden expliciet te maken: wat heb jij nodig om goed te kunnen leveren?
- risico’s te benoemen vóórdat ze problemen worden
- vast te leggen wat “klaar” betekent: technisch én functioneel
Autonomie ontstaat vaak niet omdat het je wordt gegeven, maar omdat je laat zien dat je verantwoordelijkheid neemt.
Wanneer is ‘nee zeggen’ professioneel?
Nee zeggen is niet onprofessioneel. Te laat nee zeggen is dat vaak wel.
Professioneel nee zeggen:
- is onderbouwd (“dit gaat ten koste van stabiliteit / performance / kwaliteit”)
- biedt alternatieven
- beschermt kwaliteit, niet het ego
- voorkomt technische schuld
Goede IT’ers zeggen niet overal ja op. Ze bewaken het systeem, technisch én menselijk.
Wat goede opdrachtgevers anders doen
Goede opdrachtgevers:
- betrekken IT vroeg bij besluitvorming
- respecteren vakinhoudelijke expertise
- zijn helder over prioriteiten
- luisteren als er wordt gewaarschuwd
- sturen op resultaat, niet op micromanagement
Ze begrijpen dat autonomie geen bedreiging is, maar juist leidt tot betere oplossingen en minder uitval.
Het probleem is zelden je werk
Als een IT-project je structureel meer kost dan het oplevert,
ligt dat zelden aan jouw inzet of vaardigheden.
Meestal gaat het over invloed.
Over gehoord worden.
Over ruimte krijgen om je werk goed te doen.
En dat is geen luxeprobleem.
Dat is professioneel bewustzijn.
Bekijk onze vacatures en maak impact: vacatures
Of neem contact op en ontdek waar jouw kennis het grootste verschil maakt.
Legends build what others only imagine.
